Przerwa między zwolnieniami to jedno z najczęściej poruszanych zagadnień wśród pracowników korzystających ze świadczeń chorobowych. W polskim systemie ubezpieczeń społecznych zasady liczenia okresów niezdolności do pracy reguluje ustawa zasiłkowa. Zrozumienie, jak prawidłowo liczyć okres zasiłkowy i kiedy możliwe jest rozpoczęcie nowego okresu zasiłkowego, ma kluczowe znaczenie – zwłaszcza po nowelizacji przepisów z 1 stycznia 2022 roku.
Najważniejsze informacje
- Maksymalny okres pobierania zasiłku chorobowego wynosi 182 dni, a w przypadku ciąży lub gdy niezdolność do pracy została spowodowana gruźlicą – 270 dni.
- Od 2022 roku do jednego okresu zasiłkowego wlicza się wszystkie okresy niezdolności, jeżeli przerwa pomiędzy ustaniem poprzedniej a powstaniem ponownej niezdolności nie przekraczała 60 dni – niezależnie od przyczyny choroby.
- Aby otworzyć nowy okres zasiłkowy, przerwa między zwolnieniami musi wynosić więcej niż 60 dni.
- Jednodniowa przerwa między zwolnieniami nie wystarczy – nowy okres zasiłkowy wymaga przerwy dłuższej niż 60 dni.
- Po wyczerpaniu okresu zasiłkowego pracownik może ubiegać się o świadczenie rehabilitacyjne.
- Wyjątek dotyczy ciąży – do okresu zasiłkowego nie wlicza się okresów niezdolności do pracy przypadających przed przerwą, jeśli po przerwie niezdolność wystąpiła w trakcie ciąży.
Spis treści:
- Najważniejsze informacje
- Czym jest okres zasiłkowy i jak go liczyć?
- Co zmieniła nowelizacja z 2022 roku?
- Jak liczyć 60 dni przerwy w praktyce?
- Czym była „ta sama choroba” i dlaczego to już nie ma znaczenia?
- Szczególne zasady w czasie ciąży
- Co po wyczerpaniu maksymalnego okresu zasiłkowego?
Czym jest okres zasiłkowy i jak go liczyć?
Okres zasiłkowy to czas, przez który możesz pobierać zasiłek chorobowy z tytułu niezdolności do pracy. Zgodnie z ustawą o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa zasiłek chorobowy przysługuje przez okres nie dłuższy niż 182 dni. Wyjątek stanowi sytuacja, gdy niezdolność do pracy wystąpiła w czasie ciąży lub z powodu choroby zawodowej – wówczas maksymalny okres wynosi 270 dni.
Ustalenie okresu zasiłkowego wymaga zsumowania wszystkich okresów nieprzerwanej niezdolności do pracy. W ciągu jednego okresu zasiłkowego uwzględnia się zarówno wynagrodzenie chorobowe wypłacane przez pracodawcę, jak i zasiłek wypłacany z ubezpieczenia chorobowego. Okres zasiłkowy liczony jest od pierwszego dnia niezdolności, a do jednego okresu zasiłkowego wlicza się również okresy niemożności wykonywania pracy z przyczyn takich jak poddawanie się niezbędnym badaniom lekarskim przewidzianym dla kandydatów na dawców komórek, tkanek i narządów.
Co zmieniła nowelizacja z 2022 roku?
Przed 1 stycznia 2022 r. przyczyny niezdolności miały kluczowe znaczenie. Do jednego okresu zasiłkowego wliczało się wówczas okresy poprzedniej niezdolności do pracy spowodowanej tą samą chorobą, jeżeli przerwa nie przekraczała 60 dni. Gdy kolejne zwolnienie lekarskie wynikało z innej choroby, nawet jednodniowa przerwa wystarczała, by otworzyć nowy okres zasiłkowy. Sumowanie dotyczyło wyłącznie tej samej choroby.
Nowelizacja zmieniła tę zasadę. Obecnie do okresu zasiłkowego wlicza się okresy poprzedniej niezdolności niezależnie od tego, czy kolejne zwolnienie jest spowodowane tą samą chorobą, czy inną – liczy się wyłącznie długość przerwy. Jeśli przerwa pomiędzy ustaniem poprzedniej niezdolności a powstaniem ponownej niezdolności nie przekracza 60 dni, wszystkie okresy niezdolności sumuje się w ramach jednego okresu zasiłkowego.
Jak liczyć 60 dni przerwy w praktyce?
Aby prawidłowo ustalić, czy upłynęło 60 dni przerwy, należy zacząć od dnia następującego po ostatnim dniu poprzedniego zwolnienia lekarskiego. Liczymy kolejne dni kalendarzowe aż do dnia, w którym ponowna niezdolność do pracy wystąpiła. Jeśli między ustaniem poprzedniej niezdolności do pracy a kolejnym zwolnieniem upłynęło więcej niż 60 pełnych dni, masz prawo do zasiłku chorobowego w ramach nowego okresu.
Okres trwania niezdolności obejmuje również dni wolne od pracy przypadające w trakcie zwolnienia. Czas niezdolności liczy się nieprzerwanie od pierwszego do ostatniego dnia wskazanego w zaświadczeniu. Okresy nieprzerwanej niezdolności sumuje się w ramach jednego okresu zasiłkowego. Przerwa oznacza ustanie niezdolności – odzyskanie zdolności do pracy musi być rzeczywiste. Właściwy organ rentowy może zweryfikować, czy po przerwie niezdolność faktycznie ustała.
Czym była „ta sama choroba” i dlaczego to już nie ma znaczenia?
Przed 2022 rokiem przyczyny niezdolności miały ogromne znaczenie praktyczne. Uprawniony podmiot – lekarz orzecznik ZUS – analizował opis stanu klinicznego i kody zgodne z międzynarodową klasyfikacją chorób, aby ustalić, czy w znaczeniu medycznym mamy do czynienia z tą samą chorobą. Porównanie samych numerów statystycznych w dokumentacji medycznej nie przesądzało sprawy. Jeśli dwa schorzenia dotyczyły tego samego narządu lub układu i miały wspólną przyczynę, ZUS traktował je jako jedną chorobę na podstawie przepisów z zakresu ubezpieczenia społecznego w razie choroby. To powodowało liczne spory między ubezpieczonymi a organem rentowym. Nowelizacja z 2022 roku uprościła te zasady – dziś liczy się wyłącznie długość przerwy, a nie rodzaj schorzenia.
Szczególne zasady w czasie ciąży
W przypadku ciąży maksymalnego okresu zasiłkowego nie liczy się na ogólnych zasadach – wynosi on 270 dni. Przepisy przewidują też istotny wyjątek: do okresu zasiłkowego nie wlicza się okresów niezdolności do pracy przypadających przed przerwą nie dłuższą niż 60 dni, jeżeli po przerwie niezdolność do pracy wystąpiła w trakcie ciąży.
W praktyce oznacza to, że dni chorobowe sprzed przerwy nie pomniejszają limitu przysługującego kobiecie w ciąży – ma ona do dyspozycji pełne 270 dni na podstawie przepisów Ustawy o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa.
Co po wyczerpaniu maksymalnego okresu zasiłkowego?
Po wyczerpaniu okresu zasiłkowego pracownik traci prawo do świadczeń chorobowych, ale może ubiegać się o świadczenie rehabilitacyjne, jeśli dalsze leczenie rokuje odzyskanie zdolności do pracy.
Niniejszy artykuł ma charakter informacyjny i nie zastępuje indywidualnych porad prawnych. W razie wątpliwości skonsultuj się ze specjalistą ds. ubezpieczenia społecznego lub z ZUS, który jako uprawniony podmiot udzieli wyjaśnień na temat świadczeń z tytułu niezdolności do pracy z powodu choroby.
Chcesz poznać
szczegółową ofertę?
Skontaktuj się z nami!
NAJNOWSZE POSTY NA BLOGU
